عنوان مقاله:

نویسندگان:

هژیر حیاتی، طاهره شاه حسینی

مقاله حاضر با عنوان تلمیح به قصص قرآنی و با استفاده از مطالعه موردی در دیوان اشعار علامه علی اکبر دهخدا می باشد و به منظور توضیح کاربرد تلمیح در اشعاری است که حاوی داستان های قرآنی هستند. ادبیات فارسی خصوصا کتب نثر و اشعار بعد از اسلام به صورت ماهرانه ای از قرآن و آیات قرآنی بهره برده اند. این استفاده به صورت مستقیم و اشارات غیر مستقیم به قرآن است که در کتاب بزرگان ادب فارسی به صورت اشعار و یا متون و داستان هایی آمده است. در این مقاله، کتاب دیوان اشعار علامه دهخدا مورد مطالعه و استفاده قرار گرفت. روش کار بدین صورت بوده که پس از خواندن اشعار دهخدا، ابیاتی که حاوی تلمیح به قصص قرآنی است استخراج نموده، به طریق فیش هایی که به اندازه معین از قبل تهیه شده بود، دسته بندی نموده، سپس به شرح آن ابیات، با استفاده و رجوع به منابع متعدد پرداخته شد. امیدوارم که این تحقیق کمکی برای دانش پژوهان علم و ادب در متون و شناخت گنجینه فرهنگی ما باشد و نیز باعث شود که دست اندرکاران ادبیات معاصر با تلمیح که از نافع ترین منابع معنی آفرینی در ادبیات فارسی است اُنس بیشتری یابند.

قرآن، تلمیح، قصص قرآنی، دهخدا، دیوان اشعار دهخدا

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
حیاتی، هژیر، شاه حسینی، طاهره، 1400، واکاوی تلمیح به قصص قرآنی ؛ مطالعه موردی : دیوان اشعار علامه علی اکبر دهخدا، دومین همایش ملی پژوهش های میان رشته ای قرآن و انگاره های علوم زیستی، https://conf.sanru.ac.ir/fa/archive_index.php?c=qans2&aid=58096