عنوان مقاله:

نویسندگان:

حسین محمدی

امروزه، محيط زيست مورد تهديد جهانیان بوده و بروز بحران‌هاي زيست‌محيطي این میزان آگاهی را پدید آورده، که منابع طبیعی جهان روبه به کاهش است. در عصر حاضر نیاز وافری به توافق درباره چگونگي رفتار نسبت به اين سياره خاکی احساس می‌شود. اگر چه تلاش‌هاي انجام شده در ارائه نظريه‌ها و رهيافت‌هاي اخلاق زيست‌محيطي، در جاي خود با ارزش‌اند؛ اما، جهان همچنان نيازمند نظريه‌اي جامع در اين رابطه است. از منظر قرآن کریم، زمین و محیط زیست آن، از حقی برخوردار است که همگان می‌توانند از آن بهره‌مند شوند؛ لذا باید به گونه‌ای رفتار شود که ضمن حفاظت از محیط‌زیست، نسل آینده نیز بتوانند از آن استفاده نمایند. انسان به موجب آموزه‌های قرآنی در حوزه محيط زيست موظف است از آلوده‌كردن آب و خاك پرهيز نمايد، درخت بكارد و حيوانات را با رأفت و مهرباني تربيت نماید. همچنین در باب منع از اسراف، توصیه‌های قرآن مجید تکیه بر اصلاح، بهسازی و حفاظت از محیط‌زیست دارد. از دیدگاه قرآن، انسان مالک زمین است و توازن رفتار جامعه را در قبال محيط‌زيست خواستار است و پاسداري از محيط‌زيست را به مثابه شكر نعمت و توسعه محيط‌زيست و قناعت تمام افراد جامعه می‌داند. آموزه‌های قرآنی که برای دین‌باوران الزام و تکالیف دینی را به دنبال دارد، می‌تواند انسان دیندار را در حفظ منابع طبیعی و امتناع از تخریب زیست‌محیطی کمک کند. در این مقاله علاوه بر پرداختن به سیمای محیط‌زیست در آموزه‌های قرآنی به نقش این آموزه‌ها در کاهش بحران‌ها و چالش‌های زیست محیطی اشاره شده است.

آموزه‌های قرآنی، اسلام، محیط زیست، سیمای محیط زیست.

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
محمدی، حسین، 1400، سیمای محیط زیست از منظر قرآن و اهمیت آن در زندگی بشر، دومین همایش ملی پژوهش های میان رشته ای قرآن و انگاره های علوم زیستی، https://conf.sanru.ac.ir/fa/archive_index.php?c=qans2&aid=58121