عنوان مقاله:

نویسندگان:

مجید رضائی مایانی

امروزه در بيشتر کشورهای جهان به دليل محدودیت منابع آبهای داخلی و خشكسالی های پی در پی که در دهه های اخير اتفاق افتاده است، پرورش آبزیان با استفاده از منابع آبهای شيرین داخلی با محدودیت هایی مواجه شده است و در نتيجه بيشتر کشورها در طول دو دهه اخير به توسعة پرورش گونه های آبهای شور و دریایی روی آورده اند. به منظور تأمين و انتقال آب مورد نياز طرح های پرورش آبزیان به نحوی که فاکتورهای مورد نیاز با رویکرد استفاده بهینه از این منابع در افزایش تولید و همچنین حفظ شرائط زیست محیطی خلیج میانکاله مطالعاتی در این خصوص انجام پذیرفت. نتایج مورد مطالعه نشان مي دهد با توجه به وجود منابعي همچون زمين هاي فراوان غيرقابل کشت و نزدیکی به دریای خزر و همچنين فاکتورهاي فيزيکوشيميايي مناسب آبهاي منطقه بهشهر و شرائط اقلیمی مناسب مي توان اظهار نمود که اراضي موصوف جهت کشت و پرورش میگو، آرتمیا و سایر گونه های آبزی سازگار با آبهای شور و لب شور بسيار مناسب مي باشند. کاهش خطرات زیست محیطی خلیج میانکاله نیز با مدیریت خروجی پساب های آنها در لاگون های تصفیه و بازچرخانی آن قابل کنترل می باشد.

آبزی پروری، آبهای شور و لب شور، بهشهر، خلیج میانکاله، لاگون تصفیه

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
رضائی مایانی، مجید، 1399، بکارگیری آبهای شور و لب شور در اراضی شمال بهشهر مازندران با رویکرد استفاده بهینه از این منابع در افزایش تولید محصولات آبزی پروری و همچنین حفظ شرائط زیست محیطی خلیج میانکاله، دومين همايش ملي راهبردهاي مديريت منابع آب و چالش هاي زيست محيطي، https://conf.sanru.ac.ir/fa/archive_index.php?c=2wrec&aid=99914